I came from almost 5 year painful relationship, why i said painful? That was most disastrous, most tragic, tsunami...in my life...my soul was like a broken glass (related story). At that time i was so in love with this guy, na parang di ako mabubuhay na wala siya, wala akong mali na nakikita, lahat puro tama. I was so blind talaga... lahat iniintindi ko to work our relationship... marami nang beses kaming naghiwalay pero dahil sa mahal ko patatawarin ko na naman at magkakabalikan ulit .. parang switch ng ilaw ON and OFF, ganun ako katanga. hehehe
Hanggat napapansin ko na na nawawala na ang self worth ko... di ko na kilala yung sarili ko naka focus na lang lahat para sa kanya...para ako kabayo na merong tapahoho, na isang direction lang ang nakikita ko, na parang ako lang ang gumagawa ng paraan, puro na lang ako, wala siyang participation, unti unti ko na narealized na di ko deserved yung lagi na lang akong nasasaktan... at tanggapin na lang di nya talaga ako mahal (oucchhhh!). Masakit man aminin, pero yun kase ang totoo... at yun ang makakapagpalaya sa akin...
"Kung di si Jeannie or Myra (his ex's) ang makakatuluyan ko magpapakantandang binata na lang ako"
Sabihin daw ba sa akin yun? Eh girlfriend nya ako, hallerrrrr ... akala nya kabarkada nya lang yung sinsabihan nya ... nakalimutan nya na sobrang open namin sa isa't isa na kaya nya nasabi yun at nasasaktan ako... at ako kunwari walang narinig nung time na yun... namanhid ang ulo ko at that time at di ko namalayan na tumutulo na pala yung luha ko (waaaaahhhhhh) . Yan ang nag trigger sa akin na unti unti na akong kumakalas sa kanya... Mahirap makipag hiwalay sa taong mahal mo di ba? kaya inunti unti ko muna hehehe... sinamahan ko ng dasal at me nalalaman pa akong pahingi-hingi ng "signs" (adik talaga ako noh?) kung dapat hiwalayan ko na siya.... (me gana pa akong mag second thoughts?) hayyyyzzz Gelai..
Powerful talaga ang dasal, one time naramdaman ko na kaya ko na mawala siya sa buhay ko, , "Baket di ko pa ito ginawa noon, kaya ko naman pala?". And I broke up with him for good.
Pero honestly, di na ako nasaktan sa ginawa ko, parang manhid na ako wala na akong mailuha, sinabi ko nga sa sarili ko once na magmahal ako uli at masaktan, siguro ambon na lang yun para sa akin kase naranasan ko na ang bagyo, super typhoon pagdating sa lovelife!
And now i'm back with my self worth... I found my One True Love...
"And now I believed that I deserved someone faithful. Someone mature. Someone loving. Someone responsible. Someone who would care for me deeply. Someone who will love me for what I am".Hanggat napapansin ko na na nawawala na ang self worth ko... di ko na kilala yung sarili ko naka focus na lang lahat para sa kanya...para ako kabayo na merong tapahoho, na isang direction lang ang nakikita ko, na parang ako lang ang gumagawa ng paraan, puro na lang ako, wala siyang participation, unti unti ko na narealized na di ko deserved yung lagi na lang akong nasasaktan... at tanggapin na lang di nya talaga ako mahal (oucchhhh!). Masakit man aminin, pero yun kase ang totoo... at yun ang makakapagpalaya sa akin...
"Kung di si Jeannie or Myra (his ex's) ang makakatuluyan ko magpapakantandang binata na lang ako"
Sabihin daw ba sa akin yun? Eh girlfriend nya ako, hallerrrrr ... akala nya kabarkada nya lang yung sinsabihan nya ... nakalimutan nya na sobrang open namin sa isa't isa na kaya nya nasabi yun at nasasaktan ako... at ako kunwari walang narinig nung time na yun... namanhid ang ulo ko at that time at di ko namalayan na tumutulo na pala yung luha ko (waaaaahhhhhh) . Yan ang nag trigger sa akin na unti unti na akong kumakalas sa kanya... Mahirap makipag hiwalay sa taong mahal mo di ba? kaya inunti unti ko muna hehehe... sinamahan ko ng dasal at me nalalaman pa akong pahingi-hingi ng "signs" (adik talaga ako noh?) kung dapat hiwalayan ko na siya.... (me gana pa akong mag second thoughts?) hayyyyzzz Gelai..
Powerful talaga ang dasal, one time naramdaman ko na kaya ko na mawala siya sa buhay ko, , "Baket di ko pa ito ginawa noon, kaya ko naman pala?". And I broke up with him for good.
Pero honestly, di na ako nasaktan sa ginawa ko, parang manhid na ako wala na akong mailuha, sinabi ko nga sa sarili ko once na magmahal ako uli at masaktan, siguro ambon na lang yun para sa akin kase naranasan ko na ang bagyo, super typhoon pagdating sa lovelife!
And now i'm back with my self worth... I found my One True Love...
And now I already picked up all the pieces (of a broken glass) and whole again...
This entry was posted
on Monday, October 20, 2008
.
You can leave a response
and follow any responses to this entry through the
Subscribe to:
Post Comments (Atom)
.
